Iedereen kent dat stemmetje. Die kritische stem die zegt dat je niet goed genoeg bent, dat je je moet aanpassen, sterker moet overkomen of vooral geen fouten mag maken. In deze voorstelling laten jongeren zien hoe onzekerheid er van binnen én van buiten uit kan zien.
De voorstelling werd onder begeleiding van professionals gemaakt en gespeeld door jongeren die vanuit hun eigen ervaringen, en vanuit wat zij bij anderen om zich heen zien, dit thema onderzoeken. De een maakt zichzelf kleiner en probeert erbij te horen. De ander neemt juist de leiding om niet kwetsbaar te hoeven zijn. Iedereen worstelt op een eigen manier met negatieve gedachten, twijfel en de druk om iets te moeten zijn.
Door deze verschillende manieren zichtbaar te maken, ontstaat er ruimte voor herkenning. Voor het besef dat je niet de enige bent. Dat onzekerheid niet iets is om weg te stoppen, maar iets waar we allemaal op onze eigen manier mee omgaan.
Deze voorstelling nodigt jongeren uit om met meer mildheid naar zichzelf en elkaar te kijken en misschien een beetje ruimte te maken voor die kritische stem in hun hoofd, zonder dat die alles hoeft te bepalen.
